Rzepik niezawodny w chorobach wątroby, układu pokarmowego, śluzówek

by redakcja · 11 lipca 2019

Rzepik pospolity [Agrimonia eupatoria] jest jednym z najstarszych ziół stosowanych na ziemiach polskich. Podczas wykopalisk w w Biskupinie zaleziono zbiornik zawierający soczewicę, groch, bób i właśnie rzepik, co świadczy że używano go już przed naszą erą.
Rzepik pospolity jest rośliną wieloletnią wyrastającą do 1 m wysokości. Na sztywnej, słabo rozgałęzionej łodydze ma niewiele liści. W drugiej połowie czerwca na łodygach pojawiają się żółto-złote pięciopłatkowe kwiaty zebrane w kwiatostany podobne do dziewanny.
Roślina lubi miejsca suche i słoneczne. Rzepik spotkamy przy rumowiskach, drogach, miedzach, skarpach i w rzadkich, widnych lasach. Kwitnące ziele zbieramy od czerwca do sierpnia. Suszymy w zacienionych, przewiewnych miejscach.

Rzepik pospolity właściwości i zastosowanie

Rzepik w gwarze ludowej nazywany jest parzydłem, kościelną wieżą i wątrobowym zielem. Dawne nazewnictwo często wskazuje na konkretne cechy i działania lecznicze roślin. Mówiła o tym starożytna teoria zwana doktryną podpisów.  A rzepik od niepamiętnych czasów stosowano we wszelkich chorobach i niedomaganiach wątroby.
Dzięki unikalnej kompozycji aktywnych składników rzepik wykazuje szerokie działanie na cały układ pokarmowy.

• Jest niezawodnym środkiem aktywizującym pracę wątroby i dróg żółciowych, zapobiega stłuszczeniu wątroby.
• Pomaga we wszelkich zaburzeniach trawienia, zastoju wątrobowym, stwardnieniu wątroby, schorzeniach śledziony
• Ogranicza nadmierny przerost flory bakteryjnej,
• Łagodzi stany zapalne całego przewodu pokarmowego, reguluje metabolizm.
• Przynosi dobre efekty w leczeniu biegunek u dzieci, wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, szczególnie wskazany przy zapaleniu wyrostka robaczkowego.

Rzepik pospolity w innych schorzeniach:

• rzepik ma działanie przeciwzapalne, moczopędne, tonizujące
• wzmacniające błonę śluzową
• wykazuje silne działanie lecznicze także we wszystkich stanach zapalnych jamy ustnej i garda
• Pomaga w leczeniu  anginy, chorób gardła, krtani, zapalenia błon śluzowych jamy ustnej. Osoby, które z racji wykonywanego zawodu dużo mówią lub śpiewają, powinny mieć stale rzepik w domowej apteczce.
• Ziele wspomaga leczenie dróg moczowych, pomaga w likwidowaniu obrzęków i cellulitu wodnego.
• Doskonale działa w przypadku niedokrwistości, reumatyzmu.

Dr Jadwiga Górnica tak opisuje ziele:

Dzieje fitoterapii notują, że Mitrydates Eupator, król Pontu, pierwszy zastosował rzepik do leczenia swojej chorej wątroby i za jej skuteczność obdarzył roślinę królewską łaską. Stąd nazwa eupatoria. Działo się to w roku 120 p.n.e. nad Morzem Czarnym. Przyjemny, żywiczny zapach tej rośliny zwrócił uwagę fitoterapeutów, którzy odkryli, że można nią leczyć nowotwory, co zresztą czynię w mojej codziennej praktyce lekarskiej. Rzepik wchodzi w skład Cholegranu i Gastrogranu. Źródło: Apteka Natury – poradnik zdrowia. 

Rzepik pospolity przepisy lecznicze

Herbatka z rzepiku
1 kopiastą łyżeczkę do herbaty ziół zaparza się 1/4 litra wody i pozostawia na krótko do naciągnięcia.
W starych księgach czytamy:

herbatka z rzepiku, pita przez pewien okres czasu trzy razy dziennie po jednej szklance, leczy rozszerzenie serca, żołądka i jelit oraz rozedmę płuc, schorzenia nerek i pęcherza. A  przy żylakach i owrzodzeniu podudzi zaleca się maść z rzepiku, którą stosuje się w podobny sposób jak maść nagietkową. Na maść bierze się 4 kopiaste garście drobno posiekanych liści, kwiatów i łodyg na 250 g smalcu.

Napar z ziela rzepiku
2 łyżki rozdrobnionego ziela zalać 2 szklankami wrzątku, zaparzać pod przykryciem 15 minut. Pić po 1/2 szklanki 3 razy dziennie między posiłkami przy biegunkach, dolegliwościach trawiennych, dolegliwościach wątroby i dróg żółciowych.
Wysuszone śluzówki gardła
Wymieszać w równych częściach ziele rzepiku i ślazu. 3 łyżki mieszanki zalać 4 szklankami wody, zagotować, parzyć pod przykryciem 15 minut. Po przecedzeniu pić ciepłą herbatkę w ciągu dnia. Wzmacnia również śluzówkę przewodu pokarmowego.
Dodatkowo nieco mocniejszym wywarem 2 łyżki mieszanki na szklankę wrzątku należy głęboko płukać gardło a przed snem warto zrobić okład na szyję. [wg S.Korżawskiej]

Inne zastosowania rzepiku

Schorzenia wątroby
Stosuje się herbatkę mieszaną ze 100 rzepiku, 100 g przytulii i 100 g marzanki wonnej – 1 łyżeczkę na szklankę. Codziennie rano wypić na czczo 1 szklankę  herbatki, a a wciągu dnia łykami wypić 2 kolejne szklanki łykami
Mieszanka na kamienie nerkowe, piasek w nerkach
Wymieszać rzepik, wilżynę ciernistą, tasznik i liście brzozy w równych proporcjach. Łyżkę mieszanki zalać szklanką wrzątku, pozostawić na minutę do naciągnięcia.
Kąpiel regenerująca, na obrzęki i cellulit 
3-4 garście świeżych ziół lub 200 g suszonych ziół zaparzyć w 2 litrach wody. Przecedzony dolać do wanny z wodą. Kąpiel powinna trwać 20 minut. Po kąpieli nie należy wycierać ciała lecz owinąć się ręcznikiem lub płaszczem kąpielowym i położyć na godzinę do łóżka.
Napar przy wypadaniu włosów
Rzepik, dziurawiec, krwawnik, owoc dzikiej róży i kwiat lipy wymieszać w równych ilościach. Do płukania głowy stosować 3 łyżki mieszanki na l litr wody.
Odwar do użytku zewnętrznego
2-3 łyżki rzepiku zalać litrem wody, gotować 10 minut. Na irygacje przy białych upławach. Do płukania i kompresów z dodatkiem l łyżeczki miodu. Na zapalenie gardła, anginę, zapalenie języka, afty, zapalenie jamy ustnej

Jakie kiełki są najzdrowsze? Wybierz dla siebie najlepsze

by redakcja · 14 kwietnia 2018

Kiełki są jednym z najbogatszych źródeł  cennych składników odżywczych. W dobie kiepskiej, ubogo wartościowej żywności a już szczególnie wiosną lepiej niż suplementy uzupełnią braki witamin, soli mineralnych, mikroelementów, aminokwasów i enzymów roślinnych. Wzmocnią organizm, dadzą potężny zastrzyk energii i przywrócą do formy po wiosennym przesileniu.
Kiełki to najbardziej wartościowa postać rośliny. W ziarnach zamknięte są najcenniejsze zapasy, które rośliny zgromadziły by zapewnić następnemu pokoleniu dobry start. Ale to unikalne enzymy dopiero uwalniane w kiełkach sprawiają, że organizm jest w stanie w pełni je przyswoić. Z cukrów złożonych powstają proste, z białek aminokwasy, wzrasta też ilość i jakość witamin. A przecież najzdrowsze jedzenie nie wyjdzie nam na zdrowie jeśli nie zdołamy przyswoić.

Domowa hodowla kiełków jest w zasadzie prosta. Można je uprawiać w kiełkownicy, na wacie lub gazie. Dla przykładu: wypełniamy płaską doniczkę watą zalaną taką ilością wody by była wilgotna, ale nie mokra. Posypujemy podłoże nasionami, raz lub 2 razy dziennie je spryskujemy by zachowały wilgoć. Wyhodowanie kiełków wymaga od 3 do 5 dni. Najlepiej smakują z jako dodatek do sałatek, twarożków, kanapek, naleśników, zup ale w zasadzie dają nieograniczone możliwości kulinarnych zastosowań, można spożywać je na surowo lub dodawać podczas gotowania, czy smażenia.
Zielone kiełki najlepsze są dzień do dwóch po wykiełkowaniu Można je przechowywać w lodówce do maksymalnie trzech dni. Nasiona, które będziemy kiełkować muszą być wolne od zanieczyszczeń chemicznych a jaki rodzaj wybrać zależy od naszych potrzeb i upodobań.
Kiełki brokułów
Zawierają bardzo 20-30 więcej sulforafanu niż dojrzałe rośliny. Dlatego działają silniej przeciwnowotworowo. Ponadto dzięki koenzymowi Q10 nazywanego eliksirem młodości regulują ciśnienie krwi, chronią serce, naczynia wieńcowe i zapobiegają udarom. Wzmacniają również układ nerwowy, podnoszą odporność i regenerują wątrobę. Mają ostry, wyrazisty smak.
Kiełki lucerny
O łagodnym wyjątkowo delikatnym i łagodnym smaku. Najlepsze dla osób wycieńczonych, anemicznych, niedożywionych, schorowanych oraz kobiet w czasie przekwitania. Lucerna zawiera cenne substancje, które silnie wzmacniają i zapobiegają niektórym typom raka łagodzą bóle stawów, dzięki lecytynie poprawiają pamięć a zawarte w nich fitoestrogeny działają podobnie jak kobiece estrogeny naturalnie łagodząc przykre objawy menopauzy.
Kiełki fasoli mung
Delikatne i przyjemnie chrupiące. Są nieocenionym źródłem dobrze przyswajalnego białka, witamin, soli mineralnych i przeciwutleniaczy zapobiegających chorobom serca, nowotworom i przedłużającym młodość. Są znacznie łatwiej strawne niż fasola.
Kiełki kozieradki
Mają dość niezwykły smak, który nie każdemu odpowiada ale są znakomitym źródłem białka, żelaza oraz witamin A i C. Oczyszczają organizm z metali ciężkich, korzystnie wpływają na pracę wątroby, przewodu pokarmowego, wydzielanie soków trawiennych, wspomagają proces wytwarzania czerwonych krwinek. Chronią i przeciwdziałają stanom zapalnym śluzówki żołądka i przewodu pokarmowego. Dobre przy chorobie wrzodowej i problemach ze śluzówki. Sama kozieradka ma niezwykłe właściwości.

Kiełki lnu
Przydadzą zarówno kobietom i mężczyznom w wieku dojrzałym – prócz cennych aminokwasów zawierają rodzaj fitoestrogenów lignany i selen przedłużające młodość i wigor. Len wspaniale wpływa na śluzówkę układu pokarmowego i oddechowego.
Kiełki rzeżuchy
Bogate w potas, magnez, dobrze przyswajalny wapń, siarkę witaminy C, PP, B1 i B2. Idealne na wiosenne zmęczenie, podnoszą odporność, poprawiają nastrój. Mają ostry, wyrazisty smak.
Kiełki rzodkiewki
Także o ostrym wyrazistym smaku i również poodnoszą odporność a dzięki dużej ilości cynku poprawiają stan skóry, włosów i paznokci. Zawierają izotiocyjaniany, które niszczą macierzyste komórki raka.
Kiełki sezamu
O przyjemnym sezamowym smaku. Dobre na potencję, stres, apatię i zaburzenia krzepliwości krwi. Zawierają jeden z najbardziej odżywczych olejów – sezamowy, ponadto odżywcze białko, witaminę E, wapń, fosfor i związki fenolowe.
Kiełki soczewicy
O delikatnym smaku. Zawierają substancje antywirusowe, mają dużo żelaza, fosforu, miedzi, wapnia i cynku, kwasu foliowego i innych witamin. Podnoszą odporność, pomagają zadbać o ładną skórę, włosy i zdrowe zęby.
Kiełki soi
Mają delikatny smak. Koją nerwy i dodają energii. Łagodzą objawy menopauzy i zapobiegają starzeniu. By łatwiej się trawiły, najlepiej spożywać je na ciepło gotowane kilka minut na parze.
Kiełki słonecznika
Mają wyrafinowany lekko orzechowy smak. Rewelacyjny dodatek do sałatek, serów, dipów. Poza cennymi aminokwasami to najlepszy suplement cynku, żelaza i witaminy D. Dobre są dla skóry, włosów, paznokci – niezbędne dla osób nie jedzących mięsa.
Kiełki zbożowe
Są również wartościowe. Można kiełkować ziarna pszenicy, owsa, jęczmienia, prosa, ryżu i kukurydzy. Pszenica dla zmęczonych i zestresowanych. Obfituje w witaminy z grupy B oraz C, E a także żelazo, fosfor i cynk. Jęczmień  i proso bogate w kwas krzemowy są rewelacyjny dla skóry, owies zawiera sporo jodu, pierwiastka którego brakuje większości z nas.

zcza z nieestetycznym wąsikiem, próbują różnych metod w tym bolesnej depilacji, a problem cały czas powraca. Istnieje prosta, naturalna i bezbolesna metoda, którą od dawna stosują kobiety wschodu, która daje trwałe rezultaty.

Usuń owłosienie z twarzy na zawsze

Składniki:
½ łyżki pasty z płatków owsianych
1 łyżka miodu
6-8 kropli soku z cytryny
Zmielić płatki owsiane, dodać sok z cytryny i miód. Odstawić na 1-2 godziny  i nałożyć na nałożyć na owłosione miejsca na twarzy na 15-20 minut. Następnie delikatnie masować kolistymi ruchami przez 2-5 minut.  Zmyć ciepłą wodą i nałożyć krem do twarzy
Stosować 3 razy w tygodniu, po miesiącu zarost zniknie, pasta nie tylko usunie owłosienie, ale uspokoi skórę, wygładzi i uelastyczni.
Stosowanie tej pasty nie tylko usunie owłosienie, ale uspokoi skórę, wygładzi i uelastyczni.

Zbiteń – rozgrzewający napój przeciw pasożytom i patogenom

by redakcja · 13 lutego 2018

Zbiteń to tradycyjny rosyjski napój z gotowanej wody, miodu i przepraw korzennych Zanim zastąpiono go herbata był bardzo popularny  wśród wszystkich warstw społecznych. Dziś powraca do łask. W rosyjskiej medycynie ludowej jest wysoko ceniony za odżywcze i rozgrzewające właściwości, dzięki którym pomaga przetrwać w czasie największych mrozów.

Na początek ważna uwaga. Miód gotowany co prawda traci stopniowo niektóre właściwości, zyskuje natomiast inne. Surowy miód działa śluzotwórczo a śluz to idealne środowisko do namnażania się bakterii, wirusów, pasożytów. Po zagotowaniu miód traci właściwości śluzotwórcze a zyskuje energię i ciepło. Utracone podczas gotowania witaminy można uzupełnić z innych źródeł. Wiele przepisów leczniczych z gotowanym miodem polecała św. Hildegarda, znani Polscy zielarze m.in Zbigniew Nowak i Stefania Korżawska.
Poniżej podajemy 3 przepisy  na zbiteń o działaniu przeciwpasożytniczym, detoksykacyjnym i przeciwzapalnym stosowanymi u swoich pacjentów przez Nadieżdę Siemionową znaną w Rosji i na świecie specjalistkę zajmującą się naturalnymi metodami leczenia.
Siemionowa od lat prowadzi w Soczi Szkołę Zdrowia. Opracowała skuteczny program pozbywania się pasożytów i dzięki niemu również dolegliwości i chorób powodowanych ich inwazjami. Jednym z elementów leczniczych, które stosują kuracjusze podczas turnusów jest zbiteń.

Przepis na zbiteń suzdalski 

150 g miodu
15 g cynamonu
15 g imbiru
15 g liścia laurowego
Litr wody
Miód wymieszać z wodą, gotować 20 minut. Dodać przyprawy korzenne i gotować kolejne 5 minut. Przecedzić przez gęste sitko lub gazę, pić gorący jak herbatę.

Przepis na zbiteń władimirski 

200 g miodu
5 g goździków
5 g cynamonu
5 g imbiru
5 g liścia laurowego
Litr wody
Wymieszany miód z wodą gotować 20 minut, dodać przyprawy i gotować następne 5 minut. Przecedzić, pić gorący w ciągu dnia.

Przepis na zbiteń prosty 

1 kg miodu
20 g chmielu
5 g cynamonu
5 g goździków
5 g kardamonu
5 g melisy lub mięty
4 litry wody
Rozpuścić miód we wrzątku, dodać chmiel i przyprawy korzenne, gotować na małym ogniu 2 godziny. Zdjąć z ognia, dodać melisę lub miętę. Odstawić pod przykryciem na 10 minut. Przecedzić pić gorący jak herbatę.

Zbiteń sprawdzi się przy chorobach pasożytniczych, przeziębieniach, przemarznięciu, infekcjach i przewlekłych toczących się stanach zapalnych. Do każdego z przepisów można dodać cytrynę, a w przypadku przeziębienia i infekcji dróg oddechowych- sok z rokitnika, malin, czarnego bzu lub porzeczki. Soków nie dodajemy przy kuracji przeciwpasożytniczej.

Rak trzustki (prezentacja edukacyjna)

1 z 16Rak trzustki - Patrick Swayze

Alan Light, lic. CC BY 2.0

O raku trzustki stało się głośno, gdy kilka znanych życia publicznego zapadło na tę chorobę, w tym zmarły we wrześniu 2009 r. aktor Patrick Swayze.

Rak trzustki - schemat budowy trzustki

Süleyman Habib , lic. CC BY-SA 3.0

Co to jest trzustka?

Trzustka to gruczoł położony w górnej części jamy brzusznej, składający się z części wewnątrzwydzielniczej (hormonalnej, odpowiedzialnej za wytwarzanie m.in. insuliny i glukagonu) i zewnątrzwydzielniczej (trawiennej, produkującej sok trzustkowy). Organ ten odpowiedzialny jest za produkcję enzymów trawiennych oraz za produkcję hormonów, takich jak insulina, które regulują poziom cukru i skrobi.

Rak trzustki - palenie papierosów

ValetheKid, lic. CC BY-ND 2.0

Przyczynami raka trzustki są zazwyczaj zaawansowany wiek i palenie papierosów. Zwiększone ryzyko istnieje u osób, które często stykają się z produktami naftowymi, a ich dieta jest uboga w błonnik bądź nadużywają alkoholu. Wykazano również, że cukrzyca jest powiązana ze wspomnianym nowotworem (10–20% chorych na raka trzustki ma również cukrzycę).

Rak trzustki - objawy

B Rosen, lic. CC BY-ND 2.0

Rak trzustki jest nazywany cichym zabójcą, bowiem wczesna faza choroby zazwyczaj przebiega bezobjawowo. Do symptomów choroby należą silny, tępy ból w nadbrzuszu i plecach, żółtaczka, patologiczna nietolerancja glukozy lub cukrzyca i powiększenie wątroby. Objawy rak trzustki może również powodować nudności, utratę apetytu, wymioty, spadek masy ciała, złe samopoczucie
i osłabienie.

Rak trzustki - badania lekarskie

redjar, lic. CC BY-SA 2.0

Lekarz przeprowadza pełne badanie lekarskie, w którym pyta o przebyte choroby u pacjenta oraz w jego rodzinie, mierzy temperaturę, puls, ciśnienie itd. Przy kompleksowym badaniu zaleca się badania krwi, moczu i stolca. Dodatkowe badania wykonywane przy raku trzustki uwzględniają:
– ultrasonografię (USG),
– zdjęcia rentgenowskie, tomografię komputerową żołądka i dwunastnicy,
– biopsję (BAC), – obrazowanie rezonansu magnetycznego (MRI),
– endoskopową cholangiopankreatografię wsteczną (ERCP),
– badanie cytologiczne wydzieliny trzustki,
– pankreatoskopię + biopsję celowaną,
– ultrasonografię laparoskopową,
– oznaczanie markerów nowotworowych CA 19-9 i CA 50 (wznowy).
Najskuteczniejsza metoda diagnozy, dająca 85–90% trafność, to połączenie USG, tomografii komputerowej
i ERCP.

Rak trzustki - wyleczalność

salimfadhley, lic. CC BY-SA 2.0

Rak trzustki jest wyleczalny tylko przy wczesnej diagnozie, zanim się rozprzestrzeni. W przeciwnym wypadku terapia jest bardzo trudna. Nowotwór ten można leczyć, a objawy mogą zostać złagodzone, zaś jakość życia chorego poprawiona. Sposób leczenia raka trzustki zależy od kilku czynników: typu, rozmiaru, wieku pacjenta, zasięgu choroby oraz ogólnego stanu zdrowia. Terapia składa się z operacji, radioterapii, chemioterapii czy terapii biologicznej.

Rak trzustki - operacja

Andy G, lic. CC BY-SA 2.0

Operacja zazwyczaj usuwa część bądź całość trzustki (częściowa lub całkowita resekcja trzustki), czasem niezbędne jest również wycięcie części żołądka, dwunastnicy i innych okolicznych tkanek. Zabieg ten nazywa się operacją Whipple’a (częściowa pankreatoduodenektomia).

Rak trzustki - skutki uboczne leczenia

Sarah G..., lic. CC BY 2.0

Skutki uboczne leczenia operacyjnego raka trzustki zależą od zasięgu choroby, wieku, ogólnego stanu zdrowia pacjenta itp. Większość pacjentów skarży się na bóle przez pierwsze kilka dni po zabiegu, które są łagodzone farmakologicznie. Chory może mieć problemy z trawieniem, dlatego też w pierwszej fazie po operacji odżywiany jest płynami, ewentualnie pożywieniem dożylnym czy przez rurkę do karmienia. Lekarz może zalecić specjalną dietę i leki, by złagodzić objawy biegunki, bóle i skurcze. Przy radykalnym wycięciu trzustki pojawia się cukrzyca, dlatego też mogą być przepisane pacjentowi insulina lub inne leki.

Rak trzustki - radioterapia

Ntligent, lic. CC BY-SA 3.0

Radioterapia jest to metoda leczenia raka trzustki za pomocą promieniowania jonizującego, które uszkadza komórki rakowe i zapobiega ich wzrostowi. Leczenie to jest prowadzone 5 razy w tygodniu przez 5-6 tygodni. Przy tej formie terapii pacjent nie musi być hospitalizowany. Co więcej, radioterapia może pomóc złagodzić ból czy problemy trawienne, gdy przewód żółciowy lub dwunastnica są zablokowane.

Rak trzustki - przebieg radioterapii

Smoothape, public domain

Radioterapia może być bardzo męcząca, dlatego kluczowy jest tu odpoczynek, choć lekarze zalecają, by być aktywnym w miarę swoich możliwości. W miejscach napromieniowania skóra może stać się zaczerwieniona, sucha i wrażliwa. Radioterapia w okolicy brzucha może spowodować nudności, wymioty, biegunkę lub inne problemy z trawieniem. W celu złagodzenia tych symptomów mogą zostać zaproponowane dieta lub leki. W większości przypadków dokuczliwe efekty uboczne znikają wraz z końcem leczenia.

Rak trzustki - chemioterapia

marknewell, lic. CC BY-SA 2.0

Chemioterapia zabija komórki rakowe, niszczy je poprzez zapobieganie ich wzrostowi i rozprzestrzenianie się. Jednak w trakcie całego procesu mogą zostać uszkodzone zdrowe komórki, wywołując tym samym nieprzyjemne skutki uboczne. Nie należy się jednak zbytnio tym martwić, bowiem komórki te po zakończeniu leczenia szybko się regenerują. Leczenie raka trzustki może się składać z jednego lub kilku środków, które będą podawane doustnie bądź dożylnie. Chemioterapia przebiega w cyklach z fazy leczenia i fazy rekonwalescencji i tak kilka razy.

Rak trzustki - skutki uboczne chemioterapii

this lucid moment, lic. CC BY 2.0

Skutki uboczne tej formy terapii to osłabiony system immunologiczny, utrata włosów, brak apetytu, nudności, wymioty, biegunka, ból gardła. Wszystkie te objawy stopniowo jednak przechodzą w trakcie rekonwalescencji.

Rak trzustki - terapia biologiczna

mikecogh, lic. CC BY-SA 2.0

Terapia biologiczna stymuluje lub przywraca zdolność układu immunologicznego do zwalczania chorób. Do hamowania podziałów komórek nowotworowych wykorzystuje się substancje wydzielane prawidłowo przez komórki ustroju (biologiczne modyfikatory odpowiedzi komórkowej). Teoretycznie metody immunoterapii są mniej toksyczne, bardziej fizjologiczne i wybiórcze.

Rak trzustki - skutki uboczne immunoterapii

B Rosen, lic. CC BY-ND 2.0

Skutki uboczne immunoterapii zależą od rodzaju leczenia. Objawy to zwykle dreszcze, gorączka, bóle mięśni, osłabienie, utrata apetytu, nudności, wymioty czy biegunka. U niektórych pacjentów może pojawić się wysypka. Wspomniane symptomy są przeważnie krótkotrwałe i stopniowo ustępują po zakończeniu leczenia.

Rak trzustki - badania kontrolne

Cooperation Afloat Readiness and Training, lic. CC BY-ND 2.0

Po zakończeniu leczenia raka trzustki zwykle co jakiś czas przeprowadza się badania kontrolne, które ewentualnie wychwytują jakiekolwiek niepokojące zmiany, natychmiast sprawdzane i w razie potrzeby leczone.

Podbiał – zioło na „choroby gorące”. Klasztorne i ludowe przepisy

by redakcja · 22 kwietnia 2018

Podbiał pospolity łac. Tussilago farfara zwany również podbieliną, końskim kopytem, oślą stopą w medycynie klasztornej funkcjonował jako ziele na „choroby gorące” ze względu na działanie przeciwzapalne, chłodzące i powlekające. Mnisi i zakonnicy szczególnie polecali podbiał na uciążliwy kaszel, gorączkę, choroby płuc, oskrzeli oparzenia skóry, wrzody i czyraki.

Polska nazwa podbiału pochodzi od słowa biały jako że liście od spodu ma biało owłosione. Łacińska tussilago pochodzi od słowa kaszel, co oznacza że podbiał już w starożytności był znanym środkiem wykrztuśnym. Pliniusz Starszy zalecał wdychanie dymu tlących się liści podbiału jako skuteczny lek na ostry, suchy kaszel. Polski doktor medycyny i botanik Syreniusz tak opisuje w swoim słynnym Zielniku zalety podbiału

Podbiał wszelakim przymiotom ognistym bardzo jest użyteczny,zwłaszcza liście surowe przykładając albo utarte plastrując, też
z miodem tłuczone a plastrowane (…). Kaszlom suchym i zastarzałym jest wielkim lekarstwem tak liście jako korzenie na ogień węglisty kładąc, a dym przez lejek w się biorąc. Gwiżdżotchnącym i dychawicznym, tymże sposobem dym lejkiem w się biorąc, osobliwym jest ratunkiem.

Już w dawnych czasach dymem z tego zioła okadzano chorych na astmę. Młode liście przykładano na żylakowate owrzodzenia i różę na twarzy, roztarte z miodem kładziono na opuchlizny, sok ze świeżych liści wciągano do nosa, aby pozbyć się uciążliwego kataru.
Ksiądz Kneipp radził:

Bardzo dobrze jest pić herbatę z podbiału dla oczyszczenia płuc i piersi. Dychawiczność i kaszel bardzo łatwo usuwa się tą jedyną
tylko rośliną, szczególnie gdy skłonność jest do suchot. Liście przyczepione do płótna lub i same można kłaść na piersi. Wyciągają one gorącość, wstrzymują osłabienia, usuwają gorączki. Znakomicie działają, gdy je przyłożysz na otwarte wrzody, odciągają zapalność, zaczerwienienie i wyciągają szkodliwe pierwiastki na zewnątrz.

Podbiał zawiera dużo śluzu, flawonoidy, garbniki, olejki eteryczne i szereg substancji czynnych i mikroelementów.
Do celów leczniczych od czerwca do września zbiera się liście, a od marca do maja kwiaty. Liście trzeba zbierać bez ogonków, a świeżo rozkwitłe koszyczki kwiatów bez szypułek. Podbiał niektórzy mylą z lepiężnikiem, który jest znacznie wyższą rośliną,  większe liście i kwiaty. Podbiał można łatwo rozpoznać przecinając ogonek świeżego liścia, w przekroju wyraźnie witać wiązki ułożone w kształt podkowy. Przetwory z podbiału skutecznie powlekają i działają przeciwzapalnie na błony śluzowe jamy ustnej, gardła i przełyku, łagodzą podrażnienia górnych dróg oddechowych, ułatwiają odkrztuszanie, działają przeciwzapalnie.

Podbiał przepisy lecznicze 

Odwar z liści podbiału
1 łyżkę suszonych liści zalać szklanką wody,  gotować  3 minuty pod przykryciem na małym ogniu.
Odstawić na 15 minut , pić po 1/3 szklanki 3, 4 razy dziennie między posiłkami w przeziębieniach z uporczywym kaszlem, zapaleniach błon śluzowych jamy ustnej i krtani, anginach, przewlekłym łagodnym nieżycie oskrzeli w nieżycie gardła u palaczy.
Odwar z kwiatów podbiału
Tak samo przygotować jak z liści. Poza nieżytami dróg oddechowych używać do przemywania cery tłustej, płukanek do włosów przetłuszczających się, z łupieżem i wypadających.

Sok z podbiału
Liście lub kwiaty przepuścić przez sokowirówkę, wymieszać w równej ilości z równą ilością spirytusu. Przechowywać w lodówce.
Pić 20—30 kropli w kieliszku przegotowanej, ostudzonej wody 3 x dziennie po jedzeniu w nieżytach górnych dróg oddechowych, chrypkach i anginach.
Herbatka na chrypkę
Szklanką wrzątku zalać po łyżce podbiału i prawoślazu. Zaparzać 20 minut. Pić 3 razy dziennie.
Kąpiel z podbiałem
Do gotującej się wody wrzucić garść podbiału. Zdjąć z ognia, zaparzać pod przykryciem 10 minut. Przecedzić, wlać do kąpieli wodnej. Łagodzi podrażnienia skóry i stany zapalne, przyspiesza gojenie, ujędrnia skórę i wzmacnia naczynka.
Okłady
Liście podbiału mają silne działanie gojące. Można robić z nich okłady na wrzody, wrzodziejące żylakowe zapalenia czy bóle zwyrodnieniowe kręgosłupa. Na noc przykładać i zawinąć bandażem.
Syrop tymianek i podbiał
Wziąć po 2 garści świeżych liści i kwiatów lub po 4 łyżki suszonych liści i kwiatów podbiału i 3 łyżki tymianku. Zalać w garnku 6 szklankami wody. Doprowadzić do wrzenia, zmniejszyć ogień do minimum i wolno gotować 20 minut. Po przecedzeniu dodać litr miodu, gotować na małym ogniu 5 minut. Gorący przelać do słoiczków.
Stosować kilka razy dziennie po łyżce, przy mocnym kaszlu nawet co godzinę do uzyskania poprawy. Niemowlętom można podawać po
½ łyżeczki kilka razy dziennie.
Maść z podbiału
8 łyżek podbiału wsypać do garnka, dodać ½ kg dobrego smalcu. Ogrzewać na małym ogniu 15 minut. Odstawić pod przykryciem do naciągnięcia na kilka godzin. Raz jeszcze podgrzać, przecedzić i rozlać do słoiczków. Przechowywać w lodówce.
Stosować przy pękających naczyniach krwionośnych, pękających piętach i skórze rąk.

Podbiał kuchni

Podbiał od wieków znajdował zastosowanie kulinarne. W Rumunii przysmakiem są gołąbki w liściach podbiału. Średnie liście pozbawia się ogonków, blanszuje, układa stroną włoskami do góry i nadziewa farszem np.posolonym ryżem z czosnkiem, tymiankiem, orzeszkami pinii i sokiem z cytryny albo ziemniakami ze śmietaną, czosnkiem, oliwą, gałką muszkatołową, solą i pieprzem.

Podbiał w kosmetyce

Okłady z utartych na miazgę kwiatów z olejem lnianym rozjaśniają przebarwienia i plamy starcze, pomocne w leczeniu trądziku różowatego. Tonik z kwiatów podbiału leczy łojotok, osusza cerę tłustą. W płukankach zwalcza tłusty łupież i zapobiega przetłuszczaniu włosów. Z podbiału można zrobić dezodorant: Garść suszonych kwiatów zalać szklanką zagotowanego octu owocowego. Po ostudzeniu przecedzić, dodać szklankę wody różanej, wymieszać i przelać do butelki z rozpylaczem

Cudowne zioło – żywokost – właściwości i przepisy

Żywokost lekarski  jak dawniej mawiano –  żywi gość, goi kość
Żywokost jest stosowany w medycynie ludowej od wieków, głównie przy problemach z tkanką kostną stąd jego nazwa. Skutecznie leczy choroby kręgosłupa, stawu biodrowego, kolan, bóle reumatyczne, rwę kulszową. Pomaga przy złamaniach, zwichnięciach, stłuczeniach.
Żywokost jest niezastąpiony w stanach zapalnych ścięgien i zakrzepowym zapaleniu żył. Silnie rozgrzewa a związki czynne przechodzą głęboko. Zawiera miedzy innymi allantoinę która pobudza tkanki do regeneracji, garbniki, substancje śluzowe, polifenole, auksyny – hormon, który łatwo tworzy nową tkankę i szybko leczy rany.
Nalewka z żywokostu sprawdza się jako kosmetyk do twarzy i rąk. Regeneruje i napina pomarszczoną skórę, skuteczna jest zwłaszcza na zmarszczki wokół oczu.

Żywokost przepisy

Przepis na nalewkę z żywokostu 
50g korzenia żywokostu zalać 350ml brandy lub innego mocnego alkoholu. Odstawic w ciemne miejsce na 14 dni, co 2-3 dni wstrząsać. Po tym czasie przecedzić, przechowywać w chłodnym miejscu w butelce z ciemnego szkła. Smarować w bolących miejscach lub na zmarszczki 3 razy dziennie. Nalewka z brandy ma nieprzyjemny zapach i jest lepka. Jeśli się użyje czysty alkohol jest bezwonna.
Przepis na olej żywokostowy Stefanii Korżawskej
Metoda 1
500 ml oleju lnianego wlać do słoika, dorzucić 50g rozdrobnionego korzenia żywokostu, wstawić do większego garnka z wodą, tak, jak do pasteryzacji i gotować około 30 minut. Po tym czasie wyłączyć, zamieszać w słoiku i zostawić w gorącej wodzie na noc lub kilka godzin, aby olej wciągnął cenne składniki. Rano znowu podgrzać , aby olej nabrał lżejszej konsystencji, przecedzić i przelać do mniejszego słoika.
Metoda 2
Bez podgrzewania na zimno. Ale maceracja trwa 2 tygodnie. Po tym czasie przecedzić i olej gotowy.
Olej żywokostowy leczy wszelkie bólem związane z tkanką kostną, odmrożenia, oparzenia, złamania, stłuczenia, skręcenia, naciągnięcia w mięśniach, trudno gojące się tkanki, owrzodzenia żylakowe nóg. Jest także wspaniałym kosmetykiem przeciwzmarszczkowym, odbudowuje tkankę i likwiduje przebarwienia.
Świeży korzeń żywokostu na urazy
W przypadku urazu kolana, kostki, łokcia. Pokroić korzeń żywokostu na plasterki, podgrzać na gorącej patelni bez tłuszczu. Obłożyć bolące miejsce  i zawinąć na noc bandażem Powtarzać do skutku – nawet kilka dni.

by Bogusia della Porta · 28 czerwca 2015